The Position of the Concept of God in Kant’s Theoretical and Pratical Philosophy
DOI:
https://doi.org/10.37241/jatss.2025.130Keywords:
Kant, God, antinomies, the ideal of pure reason, postulateAbstract
Introduction: This study is concerned with Immanuel Kant’s understanding of God. Our study aims to reveal the position of God in Kant’s theoretical and practical philosophy.
Method: In our study, we examine the antinomy of the necessary being, the ideal of pure reason, the criticisms against the speculative proofs in favor of the unique existence of the object of the ideal of pure reason, and the theme of the moral postulate.
Results or Findings: The main finding of our study is that to the extent we take the ideal of pure reason as an ideal whose theoretical meaning is the transcendental ideal of pure reason and whose practical meaning is God, and thus as an ideal with both theoretical and practical manifestations, God occupies a positively central position not only in Kant’s practical philosophy but also in his theoretical philosophy. With this aim, function and claim, we believe that we will make a efficacious contribution to the Kantian literature.
Discussion or Conclusion: In order to accept the main conclusion of our study, we need to pursue the matter quite sensitively. Accepting this conclusion demands fidelity to the infallible limits Kant sets through his theoretical and practical criticism. When it comes to God, we have neither the right to violate the prohibitions of Kantian theory nor to ignore the demands of Kantian practice.
Downloads
References
Ağca, F. N. (2021). Kant ve ontolojik argüman. Din ve Felsefe Araştırmaları Dergisi, 4(8), 249-265.
Anselmus, St. (2019). Proslogion. İçinde (B. Çotuksöken & S. Babür, Çev.).Metinlerle ortaçağda felsefe (ss. 39-44) BilgeSu Yayıncılık.
Bakubala, G. (2006). Kant’ın ahlakında Tanrı’nın yeri ve işlevi. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Gazi Üniversitesi.
Demirtaş, M. (2013). Kant’ın ‘inanca yer açmak için bilgiyi inkâr ettim’ sözünün iman ve bilgi açısından değerlendirilmesi. Cumhuriyet Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 17(1), 289-303.
Descartes, Rene. (2007). İlk felsefe hakkında meditasyonlar. (İ. Birkan, Çev.). BilgeSu Yayıncılık.
Fakhry, M. (2002). İslam felsefesi geleneğinde ontolojik kanıt: Fârâbî örneği. (Ö. M. Alper, Çev.). İstanbul Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, (6), 139-150.
Farabi, A. N. (2019). İlimlerin sayımı. (A. Aslan, Çev.). Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
Guyer, P. (2022). Kant. (D. Soysal. Çev.). Say Yayınları.
Günenç, M. (2009a). Kant’ta aklın metafizik bir değeri olarak Tanrı ideali. Felsefe Dünyası, (49), 170-179.
Günenç, M. (2009b). Kant'ta Tanrı ispatları ve Tanrı postulası. Civil Academy Dergisi, 7(1), 81-88.
Kant, I. (1998). Critique of pure reason. (P. Guyer., & A. W. Wood, Trans.). Cambridge University Press. DOI: https://doi.org/10.1017/CBO9780511804649
Kant, I. (2014). Pratik aklın eleştirisi. (İ. Kuçuradi., Ü. Gökberk., & F. Akatlı, Çev.). Türkiye Felsefe Kurumu Yayınları.
Kaya, M. (2014). Felsefenin temel meseleleri. İçinde (M. Kaya, Çev.). İslam filozoflarından felsefe metinleri (ss. 203-212). Klasik Yayınları.
Oral, E. (2024). Kant’ın teorik ve pratik felsefesinde Tanrı ve özgürlük kavramlarının konumu. [Yayımlanmamış Doktora Tezi]. Hacettepe Üniversitesi.
Platon. (2012). Yasalar. (C. Şentuna., & S. Babür. Çev.). Kabalcı Yayıncılık.
Ross, D. (2011). Aristoteles. (A. Aslan, Çev.). Kabalcı Yayınevi.
Tan, N. (2011a). Immanuel Kant: Hrıstiyan bir filozof?. Harran Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, (25), 209-221.
Tan, N. (2011b). İmkân delilinden transandantal ideale: Kant’ta Tanrı kavramının kökleri. Fırat Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 16(2), 157-169.
Yalçın, Ş. (2011). Kant’ın tanrısı sanal mıdır?. Felsefe Dünyası, (53), 15-27.
Wood, A. W. (2020). Kant. (A. Kovanlıkaya, Çev.). Alfa Yayınları.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
